iran

Tebriz 2

İran’a girdiğimizde Couchsurfing’deki arkadaşlarla konuşmak için telefon hattı almak istiyorduk. Tebriz’de iki gün geçirmemize rağmen telefon hattı bir türlü alamadık. Birinci gün geç geldik, ikinci gün kurban bayramından dolayı her yer kapalı derken bugün sabahtan hat almak için elektronikçilerin çok olduğu Shariati caddesine gittik. İran’da internet bulmak çok zor. Bulunca da roket hızında bir internet beklemeyin. İnternet hızı 2G. İran’da üç tane GSM firması var. İrancell, MTN ve Rightel. Biz, tavsiye edilen hat olan İrancell’den hat aldık. Hat 10bin tümen.

dsc_0116

Mevlana Çarşısı

dsc_1157

Şehir heykelleri

Caddede dolaşırken otobüs bileti satan bir acentaya uğradık. Tahran bilet fiyatına 60bin dedi. Bize pahalı geldi. Bileti Tahran’a gideceğimizde, otogardan almamızın daha ucuza geleceği tavsiyesini aldık. Biz de tavsiyeye uyup, bileti gideceğimiz zaman otogardan almaya karar verdik. İran’da 2 çeşit otobüs var. Birincisi pahalı olan VIP otobüsü, ikincisi normal otobüs. VIP otobüsün fiyatı, normal otobüsün fiyatının 2 katına yaklaşıyor.  Yan yana 3 koltuk var ve koltuk araları çok geniş. Koltuklar da ayak aparatlarının çıkması ve sırtlığın yatması ile yatak olabiliyor. Bir de ikramı çok fazla. Normaller ise yan yana 4 koltuk ve koltuk araları dar. İkram da yok.

img_0509

İranın kendi araba markalarından biri “Pars”

Shariati caddesinin dönüşünde İran’da gördüğümüz ilk kilise karşımıza çıktı. Kilise, bir Ermeni kilisesi ve koca duvarlar arasında oldukça küçük. Zaten kapılar da kapalıydı. İçeriye girmek için zile bastık ama bakan olmadı.

img_0720

Ermeni kilisesi

img_2598

Tebriz caddleri

Yolumuza devam ederken İran’ın meşhur kahvaltısını yapan küçük bir büfe gördük. Lavaş arasına haşlanmış yumurta ve patates. Oldukça basit olan kahvaltı çay ile beraber toplam 3bin tümen gibi ucuz bir fiyata fakat oldukça doyurucu.

14330978_10154480772722731_1474492592_n

Sabah Kahvaltısını beklerken

dsc_0134

Sabah kahvaltısı

Sabah işlerimizi hallettikten sonra Kandovan’a gitmek için taksi aramaya başladık. Kandovan Tebriz’e 40-50 km uzaklığında. Taksinin ucuz oldumasından dolayı vakit kaybetmemek için taksiyle gitmeye karar verdik. Taksi bulmak çok vaktimizi almadı. Kısa bir pazarlık ile taksici ile anlaştık. Bizi 50bin tümene Kandovan’a götürüp 2 saat bekleyip, Ferdosi caddesine geri getirecek.

14341596_10154480799647731_1335743054_n

Öğrenciler

14435025_10154526172302731_5194470987700305251_o

İran’da duvar resimleri çok yaygın

dsc_0188

Tiyatro girişi

Kandovan, bizim Kapadokya’nın aynısı. Kapadokya’dan oldukça küçük. Dünyada bu şekilde bir coğrafyada yerleşim yerinden 3 tane varmış. Kapadokya, Kandovan ve Amerika’da bir yer. Kandovan’da bütün yerleşim tıpkı Kapadokya gibi mağaralarda ve hala yerel halk yaşıyor. Ayrıca turistlerin Kandovan’a ilgisinden dolayı mağara otelleri de açılmış.

img_0802

Kandovan

img_0807

Kandovan

img_0815

Kandovan sokakları

Kandovan sokaklarında dolaşırken İranlı bir aile ile karşılaştık. Ailenin genç kızı Zahra’nın çok temiz bir Türkçesi var. Bir süre sohbet ettik. Kandovan’a yakın bir yerde oturuyorlarmış. Bizi Evlerine buyur ettiler. Akşam onlarda kalmamızı istediler. Vaktimizin olmadığını Akşam Tahran’a gideceğimizi söyledik. Samimi ve sıcakkanlı aile ile fotoğraflar çekindik. Ülkeden binlerce kilometre uzakta bu kadar sıcak ve içten sohbet için Zahra ve ailesine çok teşekkür ederim.

dsc_0152

Zahra, ailesi ve biz

dsc_0147

Kandovan

Kandovan küçük bir yer.  Dağ yamacında bütün sokakları dolaşıp, fotoğraflar çekip, alışveriş yapmamız 1buçuk saatte bitti. Zahralar’dan ayrılıp Taksici ile sözleştiğimiz yere gidip taksiciyi bulduk. Taksici bize çay ısmarlayacağını söyledi. Ağaçların altında oturup çay içtik. Çay içerken sağdaki soldaki ailelerden yemek için davet aldık. Bütün masalar bize sevgi gösterisinde bulundu.

dsc_0142

Kandovan pazarı

dsc_0161

Evlerden birinin içi

img_0777

Kandovan

Saat 3 gibi Tebriz’e  vardığımızda ilk olarak Qajar Müzesine uğradık. Müzenin girişi 20 bin tümen. Müzede Qajar dönemine ait eşyalar ve resimler sergileniyor. Müzeye girmeden şairler mezarlığına geçtik. Şairler mezarlığının diğer adı Maghbarat Al Shoara, halk arasında adı ise Şehriyar’ın türbesi. Şairler mezarlığında her ne kadar Khaqani ve Zahir gibi önemli İran şairleri olsa da mezarlık Şehriyar türbesi olarak kalmış. Şehriyar, 1900 yıllarda yaşamış İran Azerisi bir şair. İran’ın en önemli şairi.

img_0872

Qajar Müzesi

img_0594

Şairler Mezarlığı

img_0588

Cami girişi ve Cristiano Ronaldo

Şairler mezarlığından çıkıp hemen yanındaki Seyyed Hamzeh Tomb’a gittik. Türbe koca bir caminin içinde. Türbeye caminin içindeki küçük bir alandan geçip ulaşılıyor. Cami ve türbe diğer İran camileri gibi aynalı ve gösterişli. Camiye kadınlar bir taraftan erkekler diğer taraftan giriyor. Türbeyi de tam ortadan ayırmışlar bir tarafını kadınlar diğer tarafını erkekler görüyor. Ayrıca burada namaz kılarken kullandıkları taş dikkatimi çekti. Şiiler, namaz ya da mühürlü taş dedikleri taş ile namaz kılıyorlar. Namaz taşını bir metre önlerine koyup secdeye kapanırken alınlarını taşa değiriyorlar. Başlarını doğal bir materyale koymak için bu taşı kullandıklarını söyledikleri gibi daha bir kaç değişik açıklamalar daha var. Şiiler günde üç vakit namaz kılıyor. Ezanları Sünni ezanından farklı. Namaz kılarken önlerinden birinin gelip geçmesine bir şey demiyorlar. Kadınlar camiye girip namaz kılabiliyor.

dsc_0177

Seyyed Hamze Tomb

dsc_0179

Seyyed Hamzeh Tomb

14365511_10154480809702731_2076843501_n

Namaz taşları

Dün buralardan geçerken gördüğümüz bir nargileciyi çok sevdik. Nargile içmek için cami çıkışında ara sokaktaki o nargileciye bir kez daha gittik. Küçük bir dükkân olan Nargileci her gün gelen müdavimleri ile dolu. Hepsi ip gibi dizilmiş nargile fokurdatıyorlar. Hepsi de tömbeki içiyormuş. Hiç birinden duman çıkmıyor. Ayrıca burada nargileye galyan deniyor. Benim nargilemde geldi başladık sohbete. Hepsinin yüzü gülüyor, zaman zaman aklına soru gelen bize soruyor. Biz de sorularımızı onlara soruyoruz. Sadece burada değil genel olarak her yerde tek merak edilen konu İbrahim Tatlıses konusu. İbrahim Tatlıses’in İran’da Türkiye’dekinden daha çok seveni var desem her halde yalan olmaz. Abartısız en az 30 kişi bize Tatlıses’in sağlık durumunu, eşini, yeni doğan çocuğunu sordu. Hatta o yaşta, o halde o çocuğun nasıl olduğunu soranlar bile çıktı. İkinci olarak en çok aldığımız soru Türkiye’deki bombalar ve güvenlik sorusu. Hatta Tebriz kapalı çarşısında kara çarşaflı bir kadın yolumuzu kesip, Türkiye’deki bombalara çok üzüldüğünü ve bizim için hep dua ettiğini söyledi.

14330986_10154480805697731_1592380849_n

Nargile için sağdan üçüncü arkadaşa Teşekkürler.

Yaklaşık 1 saat nargilecide yaptığımız sıcak sohbetten sonra hesap istediğimizde nargileci, karşımızda oturan bir arkadaşın bizim hesabımızı ödediğini söyledi. Teşekkürler ve sevgi dolu sözlerle Nargileciden çıktık.

14409884_10154526192377731_8740576654258526513_o

Nargileci

İran’da çetin Ortadoğu coğrafyasının her türlü zorlukları insanların yüzlerine yansıyor. İlk bakışta tıpkı coğrafyası gibi sert ve ciddi bakışla karşılaşıyorsunuz ama diyalog kurduğunuzda daha ilk kelimesinde yüzler gülüyor ve bir anda ışık gibi aydınlanıyor. İçlerinde saklı samimiyet ve sevgi doğrudan yüzlerinden ortaya çıkıyor. Videoda çok ciddi bir iş gibi nargile çeken (içen değil çeken) amcalar abiler, sohbet esnasında çok samimi ve güler yüzlü. Türkiye’yi ve Türkiye’de yaşayan Türkleri gerçek anlamda çok seven bu kişilerle çıkışta teker teker tokalaştım. Hepsine buradan tekrar teşekkür ediyorum.

img_0575

Tebriz caddesi

img_0885

İpek yolunda göçerken

Nargileciden çıkışta kapalı çarşıdan geçerken bir anne, kız ile sohbet ettik. Kızın adı Saeedeh. Saeedeh’in çok temiz bir Türkçesi var. Bir süre ayaküstü sohbet ettik. Bizi akşam yemeğine davet ettiler. Biz de Akşam Tahran’a gideceğimiz için daveti kabul edemedik. Bir daha Tebriz’e geldiğimizde yemeğe geleceğimizin sözünü verip ayrıldık.

dsc_0192-jpg2

Ben, Saeedeh, Nermin

dsc_0194

Çayda kullandıkları şeker ” Nebat”

dsc_0195

Dünyanın en büyük Kapalı çarşısı

dsc_1163

Tebriz’in ipek halıları

Kapalı çarşıdan çıkışımızda ayaküstü bir hamburgercide hamburger yerken İstanbul’da yaşayan bir Türk gördük. Anne tarafı İranlı Azeriymiş. Bizimle otele gelip çantaları taşımamıza yardım etti ve taksi ayarladı. Direk Tebriz Terminal’e gittik. Tahran’a otobüs bulmak çok zor değil. Biz de çok zorlanmadan 35 bin tümen gibi bir düşük fiyata VIP otobüs bulduk ve Tarhan’a doğru yola çıktık.  

dsc_0203

Tebriz terminal

dsc_0204

Romantik VIP otobüsümüz

dsc_0902

Otobüs ikramı yanında bir içecek ve şekerleme de var

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s